Vier actrices voor één rol: Adèle Haenel en Solène Rigot over ‘Orpheline’

'Orpheline'
Foto Les Films Hatari

Wat bepaalt onze identiteit? Onze gedachten of handelingen? Ons verleden? ‘Orpheline’, een mix van detective, avonturenfilm en biografie, vertelt het verhaal van Karine op vier momenten in haar leven. Gespeeld door vier verschillende actrices, die niet op elkaar lijken. Een gewaagde, en wat ons betreft meer dan geslaagde gok. Metro ging op bezoek bij de 13-jarige Karine (Solène Rigot) en de 27-jarige Karine (Adèle Haenel, ‘La Fille Inconnue’ van de broers Dardenne).

Waarom wou je per se aan deze film meewerken?

Adèle Haenel: “Enerzijds omdat Arnaud des Pallières achter de camera stond. Hij is een verwoed en actueel regisseur. Ik kende zijn films een beetje, maar het was meer op intuïtie. En anderzijds omdat de film gaat over de band van het personage met geweld. Een band die evolueert met de leeftijd. Het parcours dat Karine aflegt, eindigt in een soort van bevrijding van de gedachte dat je een identiteit nodig hebt. In het begin creëer je een identiteit die relevant lijkt. Daarna wordt die overbodig, maar je houdt ze wel bij omdat je de illusie hebt coherent te zijn. Tot het moment dat ze niet meer bij je past en er een soort van gedaanteverwisseling plaatsvindt. Dat traject vind ik zo interessant aan deze film.”



Solène Rigot: “Voor mij gaf het scenario de doorslag. Ik wou deel uitmaken van dit verhaal en van Karines leven. Ik vond het ook een leuk idee dat ze gespeeld wordt door vier actrices.”

Jullie hebben elkaar niet gezien op de set, dus jullie hebben het personage elk op jullie eigen manier uitgewerkt?

Solène: “Ja, elk deel is een apart verhaal. Dat is voor mij de kracht van de film: dat we losstaan van elkaar en dat het Arnaud en de andere mannelijke rollen zijn, zoals Sergi Lopez en Nicolas Duvauchelle, die de link leggen tussen de verschillende hoofdstukken.”

Adèle: “De film gaat er eigenlijk over hoe we allemaal radicaal anders zijn. Daarom lijken de actrices niet op elkaar. Arnaud heeft ons in de eerste plaats gekozen omdat hij met ons wou werken.”

We hebben het personage elk op onze eigen manier geïnterpreteerd

Dachten jullie aan wat er met Karine gebeurt voor of na jullie deel?

Solène: “Nee, ik leefde gewoon in het moment.”

Adèle: “Ik speel haar op 27-jarige leeftijd, in het laatste deel van de film. Ik heb het gevoel dat mijn etappe het einde van de leugen is. Haar leven begint pas op het einde van de film.”

Acteren is ook navigeren tussen verschillende identiteiten…

Adèle: “Acteren doe je niet alleen. En het is belangrijk dat je soepel blijft. Anders word je al snel in een vakje gestoken. Dat haat ik.”

Solène: “Als acteur ben je verplicht te experimenteren. Iemand geeft je de kans naar ergens anders te reizen.”

Adèle: “Je hebt ook wat moed nodig. De relatie tussen een regisseur en een acteur is daar voor een stuk op gebaseerd. De regisseur is diegene die je pusht om iets te doen dat je niet alleen durft te doen. Ook al wil je het wel.”

Zijn jullie helemaal opgegaan in deze rol?

Solène: “Absoluut. Arnaud heeft ons echt gepusht om het beste in ons naar boven te halen. Ik heb enorm veel van mezelf gegeven voor deze rol. Het doet deugd te weten dat je dat kan, ook al was het zwaar. Ik ben trots op deze film.”

Hoe was het om het eindresultaat en het werk van de andere actrices te ontdekken?

Solène: “Dat was een intens moment. Ik herkende sommige scènes, maar heb me toch laten meeslepen omdat ze ongelofelijk zijn. Ik heb de film nu twee, drie keer gezien en elke keer laat ik me weer vangen, ook al weet ik al wat er gaat gebeuren (lacht).”

Elli Mastorou

RECENSIEOVERZICHT
Orpheline