Pendelaar van de week: “Slam poetry is zo persoonlijk dat elke dichter een eigen stijl creëert”

Elke week grijpt Metro een pendelaar bij de kraag voor een kort gesprek. Achter elke anonieme reiziger schuilt immers een verrassende persoonlijkheid. Deze week is het de beurt aan Lindah Nyirenda, een 32-jarige Radio 2-redacteur. 



ZICHT
Ik heb speciaal Grieks en Latijn gestudeerd om de oude mythes te kunnen lezen in de oorspronkelijke taal. Ik ben geboren in Zambia. Mijn fascinatie voor literatuur is al vroeg aangewakkerd, toen mijn ouders mij als kind Afrikaanse folkloreverhalen vertelden. Dat zijn vaak pedagogische teksten om te waarschuwen voor gevaar of om je blik op de wereld te verruimen. In mijn lievelingsverhaal verandert een prins in een leeuw, tot een arm meisje de moed heeft om naar hem te luisteren en zijn prinses wordt.

GEHOOR
Mijn passie voor muziek hangt nauw samen met mijn liefde voor literatuur. Muziekoptredens zijn gegroeid uit de epische gedichten die vroeger mondeling werden doorgegeven, toen sommige dichters hun monologen melodieuzer opvoerden. Voor de radio werken is de ideale job voor mij, omdat ik als redacteur mijn beide passies kan combineren.

SMAAK
Ik schrijf niet alleen gedichten, ik voer ze ook op voor een publiek. Drie jaar geleden ben ik in de wereld van de slam poetry gerold. De manier waarop teksten met een bepaald ritme tot leven worden gebracht op een podium gaat terug naar de mondelinge oorsprong van poëzie. Slam poetry is zo persoonlijk dat elke dichter – zowel uit de hiphopwereld als met een literaire achtergrond – eigenlijk een nieuwe stijl creëert.

GEUR
Mijn lievelingsgeur is petrichor. Het is de kleiachtige geur die je ruikt nadat het geregend heeft op warme stenen. Het woord ‘petrichor’ komt uit de Griekse mythologie, waarin geloofd werd dat ‘bloedende’ stenen de geur verspreiden van godenbloed. Mij doet die geur van mineralen altijd denken aan Afrika.

TAST
Het liefst van al voel ik aan het afro-kapsel van mijn zoontje. Kroeshaar werd in het westen lang als ongecultiveerd beschouwd, maar nu is er een ‘natural movement’ aan de gang waarbij zwarte mensen afstappen van ontkroezen en extensions. Het is het moeilijkste haartype dat er bestaat, maar je kunt er tegelijkertijd ook enorm veel mee doen. Ik wil dat mijn zoontje zijn haardos, uniek van textuur en krul, leert appreciëren als iets dat hem typeert.

ZESDE ZINTUIG
Ik ben van nature zeer empathisch. Mensen kennen mij als iemand bij wie ze altijd terechtkunnen en die ze kunnen vertrouwen. Door veel te lezen heb ik geleerd om mij te verplaatsen in de huid van anderen en situaties te zien vanuit een nieuw perspectief. In boeken kun je de gedachten lezen van mensen en ontdekken hoe ze reageren op ontmoetingen en conflictsituaties. Fantastisch toch?

Tekst en foto Charlotte De Cort