Jules Peremans: “Voor mij geen simpele boerenkeuken”

Elke week grijpt Metro een pendelaar bij de kraag voor een kort gesprek. Achter elke anonieme reiziger schuilt immers een verrassende persoonlijkheid. Deze week is het de beurt aan Jules Peremans. 



ZICHT
In mijn vrije tijd neem ik veel foto’s, vooral van architectuur. Ik werk vaak met schaduwen, lijnen en geometrische vormen. Net zoals ik geïnteresseerd ben in abstracte kunst, zoek ik naar een minimalistische stijl in mijn fotografie. Binnenkort mag ik tijdelijk de Instagramaccount overnemen van het Barbican Centre in Londen, waar ik momenteel verblijf voor mijn studies. Het Barbican- kunstencentrum is een mooi voorbeeld van brutalistische architectuur, waarin veel gewerkt wordt met ruw beton.

GEHOOR
In Londen probeer ik uit te vissen waar de kleine, interessante optredens plaatsvinden. Zo ben ik onlangs naar een concert met verschillende artiesten gegaan in een kerk in Hackney, even buiten het stadscentrum. Coole setting was dat. De hoogtepunten van de avond waren Blood Orange, ABRA en Young Fathers.

SMAAK
Ik kook allesbehalve Belgisch. Voor mij geen boerenkeuken, maar fancy gerechten uit Azië of het Midden-Oosten. Onlangs ben ik gaan eten in één van de Londense restaurants van de bekende chef Yotam Ottolenghi. Ik hou van zijn speciale, verfijnde smaken. Vooral de mousse met rode bieten en room en groentechips on the side is een delicatesse.

TAST
Aangezien ik eenvoudige kledij draag, maakt textuur voor mij het verschil. Bovendien voel ik graag aan stoffen, dus bezoek ik de laatste tijd liever de winkel zelf dan de online shop. Ik hou ervan om zachte texturen te dragen zoals zijde of wol. Momenteel spaar ik voor een pull in kasjmier, een woltype afkomstig van geiten.

REUK
Als kind heb ik altijd geleefd op turnmatten, inclusief de oude zweetgeur die erin is getrokken. Die stank is onlosmakelijk verbonden met mijn beoefening van acrobatische gymnastiek, waar ik nog steeds training in geef. Zeker als je bij het rekken met je gezicht op de mat ligt, ben je je heel bewust van alle mensen die voor jou zijn gepasseerd. Lekker fris! (lacht)

ZESDE ZINTUIG
Ik heb een oog voor perfectie. Als kind werd ik tijdens het turnen gedrild: alles moest perfect gestrekt zijn. Bovendien wil iedereen een strak turnfiguur kweken. Die perfectie zoek ik ook op in kleding, kunst en fotografie. Ik vind iets snel te veel of te vol – geef mij maar rust, eenvoud en minimalise. Dat vat het zowat samen!

Tekst en foto Charlotte De Cort