Het summum van infiltratie

Vier jaar na de release van de eerste episode, is Dishonored eindelijk terug van weggeweest. De nieuwste titel van Arkane Studios is nog altijd een erg geslaagde mix van actie en infiltratie, midden in een opwindende steampunkwereld.

In 2012 lanceerde het Franse Arkane Studios met Dishonored een spannend avontuur waarin je moet kiezen tussen een discrete aanpak of brute kracht. Na vier jaar noeste arbeid is er nu eindelijk een – nog beter – vervolg.

Dit nieuwe hoofdstuk pikt de draad van het verhaal weer op, maar je moet de eerste game niet per se gespeeld hebben om het scenario te begrijpen. Keizerin Emily Kaldwin regeert over haar 18de-eeuwse rijk, maar de kwaadaardige Delilah stoot haar met zwarte magie van de troon. Aan jou om het lot van het keizerrijk in handen te nemen en Emily weer op de troon te helpen. De eerste nieuwigheid is dat je je personage kan kiezen. Ofwel speel je met Corvo Attano, de koninklijke bewaker uit het eerste avontuur. Ofwel kies je voor wat vernieuwing en vervrouwelijking, met zijn dochter Emily.

Infiltreren en nog eens infiltreren

Net als voor Dishonored 1 investeerde de studio veel tijd en energie in het universum en de sfeer van deze sequel. Je navigeert tussen het verleden en de toekomst, in een mysterieuze wereld waarin geweld, armoede en technologische innovaties regeren. Wat de gameplay betreft, laat Dishonored 2 je de keuze: discretie of brute kracht. Onzichtbaar zijn en infiltreren blijven wat ons betreft de beste manier. Munitie is zeldzaam en lijf-aan-lijfgevechten kunnen snel fataal aflopen. Het grootste deel van het avontuur breng je dus al kruipend en sluipend tussen je vijanden door, om toch maar niet gezien te worden. Dat creëert spanning, kippenvelmomenten en intense sensaties. Dishonored 2 richt zich vooral op liefhebbers van infiltratiegames en op spelers met een stevige dosis geduld. Als je graag blindelings naar voren stormt, is dit misschien niks voor jou.

Aandachtvoor details

Op grafisch vlak oogst Dishonored 2 niets dan unanimiteit: de game ziet er prachtig uit en de art direction is om van te smullen. Heel wat van de voorwerpen in het decor zijn er trouwens niet alleen voor de schone schijn. Je hebt ze broodnodig. Zo kan je in een fruitmand graaien voor wat extra energie of alle kasten in een kamer openen om iets bruikbaars te vinden.

Kortom, net als de eerste aflevering is Dishonored 2 een schot in de roos. Het is matuur, gewelddadig en veeleisend, en dompelt je onder in een magische wereld. Je kan de game in 15 uur uitspelen, maar wie alle uithoeken van het rijk wil verkennen met de twee helden, is nog tientallen uren langer zoet.

(tw)