"We willen geen kermisact worden"

Met slechts een handvol nummers kregen de goudhaantjes van Bazart niet alleen het publiek van Rock Werchter en Pukkelpop op de knieën, maar wisten ze ook op amper één dag de Lotto Arena uit te verkopen. Met hun sexy janettenpop – dat zijn hun woorden, wij houden het liever op mystieke elektropop – zijn ze goed op weg om het Vlaamse lied weer hip te maken en dat terwijl hun debuut ‘Echo’ pas sinds vrijdag in de rekken ligt.

“Ik besef dat we een gehypete band zijn, maar ik hoop toch dat we de criticasters kunnen overtuigen met deze plaat. Sommigen hebben al de buik vol van ons en denken dat alles wat wij doen per definitie slecht is omdat we Bazart zijn”, stelt zanger Mathieu Terryn voorzichtig.

Los van de critici, staan heel wat fans alvast te trappelen. Wanneer hadden jullie zelf in de mot dat Bazart potten kon breken?

Mathieu: “Bij onze optredens in het Depot en de Vooruit in februari merkten we voor het eerst op dat er best wel wat volk kwam opdagen. Maar vooral bij in optreden in de Ancienne Belgique begon het echt door te dringen. Het eerste wat was dachten toen we van het podium stapten, was ‘holy shit’. Dat was ook zo na de show op Rock Werchter.”

Oliver Symons (synths): “We hadden blijkbaar al wat trouwe fans die de stap zetten om tickets te kopen, wat niet evident is. En we hebben ook veel te danken aan de single ‘Goud’, die op zowat elke radiozender gedraaid wordt.”

Simon Nuytten (gitaar): “Het heeft wel even geduurd voordat ‘Goud’ opgepikt werd, maar nu – een jaar later – wordt het nog steeds gedraaid.”

Veel heeft te maken met de zin “liever snel naar de hel dan traag naar de hemel”, maar jij noemt het niet je meest poëtische zin, Mathieu. Welke is dat dan wel?

Oliver: “Dat vraag ik mij eigenlijk ook af.” (lacht)

Mathieu: “Er zijn teksten waar ik trotser op ben. Maar het is natuurlijk leuk dat zo veel mensen zich vinden in die zin. Het is er een die iedereen begrijpt. Ik ben bovendien niet echt met poëzie bezig en ben veel te weinig belezen. Ik haal vooral inspiratie uit films en het alledaagse leven. Als we nummers schrijven, brabbelen we vaak in het Engels omdat we heel erg werken rond klanken. Zo ontstaat een deel van onze teksten. We maken dus eigenlijk poëtisch gebrabbel.”

Mathieu schrijft de teksten, Oliver heeft de productie op zich genomen…

Mathieu: “En Simon is de perfecte synthese tussen wat ik niet kan en waarvoor Oli een andere opinie nodig heeft.”

Simon: “Dat is mooi gezegd.” (lacht)

Mathieu: “Iedereen weet wat er van hem verwacht wordt en we moeten dat niet uitspreken. Dat hebben we natuurlijk te danken aan het feit dat we vrienden zijn.”

Niet alles wat wij doen is per defenitie slecht

Je wilde de productie eerst niet zelf doen, Oliver. Waarom niet?

Oliver: “We hebben de verschillende opties allemaal overwogen en zelfs een aantal mensen gecontacteerd, maar uiteindelijk waren we het erover eens dat we het beter zelf deden. Als je met andere mensen samenwerkt, moet je altijd wat experimenteren en dat kan tegenvallen. Daar hadden we gewoon geen tijd voor.”

Mathieu: “En ik heb ook wel de oren van zijn kop gezaagd.” (lacht)

Voor de opnames van ‘Echo’ zijn jullie naar Frankrijk getrokken. Was dat een leuk excuus om samen op vakantie te gaan of was het nodig jullie af te zonderen?

Mathieu: “Het deed goed om even weg te zijn, maar we konden het ons ook veroorloven om naar de zon te trekken in een vakantiehuisje. We hebben geen zotte kosten gemaakt, al zijn we later wel naar Los Angeles gegaan om de plaat te mixen.”

Oliver: “In Frankrijk kon niemand ons storen. Hier in België, zelfs al zouden we naar de Ardennen trekken, zouden we te snel afgeleid zijn of tussendoor nog optredens plannen. Nu waren we echt twee weken afgezonderd.”

Mathieu: “Bovendien was er daar echt geen kloten te doen, dus in dat opzicht zaten we er goed.” (lacht)

Live klinkt jullie muziek wat opzwepender dan op de plaat. Hoe hebben jullie de songs het liefst?

Oliver: “Puur muzikaal vind ik de versie van de plaat leuker, daar mag het al eens wat intiemer. Maar live spelen we met een heel andere intentie. Dan moeten we echt knallen om het publiek mee te krijgen.”

In de Lotto Arena zal dat een heel groot publiek zijn. Zijn jullie klaar voor zo’n arenashow?

Simon: “Nu nog niet, maar tegen dan hopelijk wel.”

Oliver: “We hebben nog meer dan een half jaar om ons daarop voor te bereiden. Eerst zijn er nog de optredens in de AB. Natuurlijk wordt het niet dezelfde show, aangezien alles in de Lotto Arena groter zal zijn: grotere lichten, groter podium, groter confettikanon…” (lacht)

Mathieu: “We gaan wel stijlvol blijven, het mag geen kermisact worden.”

Op de eerste rij zullen natuurlijk de gillende tienermeisjes staan, maar jullie trekken ook een breder publiek.

Mathieu: “Ik ben blij dat je dat zegt. Iedereen heeft het altijd over die tienermeisjes.” (lacht)

Oliver: “Ons valt dat natuurlijk minder op, omdat we enkel die meisjes zien.”

Welk publiek hebben jullie voor ogen als jullie nummer schrijven?

Oliver: “In de eerste plaats maken we muziek waar we zelf graag naar luisteren, maar we blijven een popgroep en spreken daardoor niet enkel een niche aan.”

Mathieu: “Hoewel het wel wat donkere popmuziek is, wordt het weer toegankelijker doordat we in het Nederlands zingen.”

Als Nederlandstalige band is het buitenland moeilijk te veroveren terrein. Maar de titels van de songs zijn allemaal kort en ook in andere talen verstaanbaar. Proberen jullie zo toch de deur open te houden voor een internationale release?

Mathieu: “Het is inderdaad een bewuste keuze, maar het doel is niet om andere landen te bereiken. Het sluit gewoon aan bij het concept van Bazart: we maken Engelstalige muziek maar dan in het Nederlands. Dat trekken we door in de nummers en titels. Maar of ons dat verder brengt dan België en Nederland, zien we wel.”

 

Heleen De Bisschop

‘Echo’ is uit bij PIAS. Bazart speelt op 08/10 en 09/10 in de AB in Brussel, en op 31/03 en 01/04 in de Lotto Arena in Antwerpen.