Kinderen schatten product met voedingsclaim gezonder in Kinderen schatten product met voedingsclaim gezonder in

Net als volwassenen, schatten kinderen tussen 8 en 10 jaar producten met een voedingsclaim effectief gezonder in. Krijgen ze lessen rond reclame, dan worden die claims wel vaker doorprikt, zo blijkt uit een experiment van studente communicatiemanagement Celine Blomme (UGent). Centraal stond een zakje chips met de voedingsclaim ’30 procent minder vet’. Een eerste groep kinderen kreeg het zakje zomaar te zien, de tweede groep kreeg eerst een les rond reclame. “Daarin werd onder andere duidelijk gemaakt dat een van de doelen van reclame is om kinderen te overtuigen dat iets gezond is”, zegt Blomme. “Het was opmerkelijk om te zien dat de kinderen die de les kregen, doorhadden dat die voedingsclaim een reclametechniek was. De meeste kinderen wisten wel dat chips ongezond zijn, maar als ze naar de afbeelding keken met de voedingsclaim, duidden ze het zakje als gezonder of veel gezonder aan. De kinderen die de les reclamewijsheid kregen, duidden het zakje als even ongezond aan.”

Opvallend bleek ook dat kinderen die producten met een voedingsclaim zagen, er ook vaker om gingen zeuren bij hun ouders ‘omdat het toch gezond is’. “Een groot gevolg hiervan: obesitas, een fenomeen dat zich steeds meer en meer ontplooit in onze maatschappij”, klinkt het. Aan de verplichting om een ingrediëntentabel op verpakkingen af te drukken, kan getwijfeld worden, zegt Blomme, omdat kinderen er amper naar kijken.

Uit onderzoek blijkt er maar één geschikte methode om de reclame-effecten te reduceren: educatie over reclame. Zo wordt hun reclamewijsheid op een vroegere leeftijd gestimuleerd, besluit de masterstudente. Net als volwassenen, schatten kinderen tussen 8 en 10 jaar producten met een voedingsclaim effectief gezonder in. Krijgen ze lessen rond reclame, dan worden die claims wel vaker doorprikt, zo blijkt uit een experiment van studente communicatiemanagement Celine Blomme (UGent). Centraal stond een zakje chips met de voedingsclaim ’30 procent minder vet’. Een eerste groep kinderen kreeg het zakje zomaar te zien, de tweede groep kreeg eerst een les rond reclame. “Daarin werd onder andere duidelijk gemaakt dat een van de doelen van reclame is om kinderen te overtuigen dat iets gezond is”, zegt Blomme. “Het was opmerkelijk om te zien dat de kinderen die de les kregen, doorhadden dat die voedingsclaim een reclametechniek was. De meeste kinderen wisten wel dat chips ongezond zijn, maar als ze naar de afbeelding keken met de voedingsclaim, duidden ze het zakje als gezonder of veel gezonder aan. De kinderen die de les reclamewijsheid kregen, duidden het zakje als even ongezond aan.”

Opvallend bleek ook dat kinderen die producten met een voedingsclaim zagen, er ook vaker om gingen zeuren bij hun ouders ‘omdat het toch gezond is’. “Een groot gevolg hiervan: obesitas, een fenomeen dat zich steeds meer en meer ontplooit in onze maatschappij”, klinkt het. Aan de verplichting om een ingrediëntentabel op verpakkingen af te drukken, kan getwijfeld worden, zegt Blomme, omdat kinderen er amper naar kijken.

Uit onderzoek blijkt er maar één geschikte methode om de reclame-effecten te reduceren: educatie over reclame. Zo wordt hun reclamewijsheid op een vroegere leeftijd gestimuleerd, besluit de masterstudente.

bron: Belga