Welke recente films zullen uitgroeien tot klassiekers?

‘Filmklassieker’ is een veelzijdige term die tegelijkertijd verwijst naar kwaliteit, culturele impact, technologische doorbraak, culturele overlevering en talloze andere factoren. Over welke films uit het voorbije decennium zullen mensen nog steeds praten binnen vijftig jaar? Een voorspelling!

Citizen Kane wordt beschouwd als het grootste filmdocument aller tijden, maar ondertussen kan ook ‘Groundhog Day’, op zijn manier, beschouwd worden als een klassieker. In deze lijst van The Independent staan niet per se de beste films van onze generatie, maar wel diegene die veel zijn geprezen, bekeken en besproken.



Birdman

Alejandro G. Iñárritu’s meesterwerk zal zeker worden herinnerd, vooral voor het originele concept, het format (één lange take!) en de minutieuze satire van een zeer specifiek en bizar cinematijdperk (waarin we ons nu bevinden).

Bovenop de experimentele vormgeving en storytelling was het prijzenbeest enorm entertainend, en dat is misschien nog de grootste verdienste.

Whiplash

whipl

‘Whiplash’ was misschien wel de meest besproken film van 2014, en het winnen van de belangrijkste Oscars met een budget van ‘slechts’ 3.3 miljoen dollar (2.9 miljoen euro) was geen sinecure.

Regisseur Damien Chazelle is erin geslaagd om een meeslepende film te maken over een edgy onderwerp als drummen, waarvan het publiek kan genieten zonder daarbij elk detail van de muziektheorie te snappen.

Misschien is de film iets te klein om een echte klassieker te worden, maar binnen zijn genre verdient ‘Whiplash’ die status zeker. De prent zal ongetwijfeld nog lang in de top 10 van beste muzikale fils verschijnen.

Mad Max: Fury Road

FRD-08534.JPG

Als ‘Mad Max’ niet herinnerd wordt als de grootste blockbuster van zijn tijd, dan zeker wel als de meest gewaagde. Maar liefst 36 jaar na de eerste film, keerde George Miller terug naar de woestenij om de grootste adrenalinestoot van het filmdecennium te creëren.

Bovendien breekt de film met het patriarchaat van de filmwereld dankzij de behendige en met pistool gewapende Charlize Theron.

The Great Beauty

great

‘La grande bellezza’ won de Oscar voor Beste Buitenlandse Film in 2014, maar dat neemt niet weg dat veel mensen Paolo Sorrentino’s meesterwerk nog niet gezien hebben. De film zoomt in op een groep van verouderde intellectuelen die feestjes afschuimen op de daken over Rome, en binnen dit kader van oppervlakkigheid wordt een onthutsend diepgang gecreëerd.

De dialoog is rijk en de cinematografie buitengewoon weelderig. Sorrentino is ongetwijfeld de Fellini van zijn tijd.

Her

her

Altijd fascinerend om te kijken naar een film die een toekomst afbeeldt die ondertussen verleden tijd geworden is. Binnen enkele jaren zal het onderwerp nog steeds besproken worden, of de mens nu werkelijk relaties zal aangaan met een computer of niet.

Pan’s Labyrinth

pan

Door de ogen van de jonge Ophelia kijken we naar de gruwelen van het Spaanse regime onder Franco. Ze vreest niet voor de afschrikwekkende faun die leeft in het labyrint, terwijl zo duidelijk is dat haar eigen barbaarse stiefvader het ware monster is.

The Social Network

Rooney Mara, left, and Jesse Eisenberg in Columbia Pictures' "The Social Network."

De heilige drievuldigheid David Fincher (regisseur), Aaron Sorkin (scenarist) en Trent Reznor (soundtrack) zijn erin geslaagd een meeslepend verhaal te vertellen over het sociaal medium dat onze aller levens veranderd heeft.

Veel filmmakers worstelen met het in beeld brengen van texting, internet en sociale media, maar ‘The Social Network’ is een boeiende, stijlvolle en humane film over het Facebook-verhaal.