Van de slagerij naar het woonzorgcentrum

Kris Robberechts

45 jaar, woont in Lubbeek
Voor: Beenhouwer
Nu: Verpleegkundige

“Ik heb een opleiding als beenhouwer gevolgd en zo ook tien jaar gewerkt, daarna heb ik tien jaar in de verkoop gewerkt, maar ook in de vleessector. Toen had ik het gevoel dat ik iets anders wilde doen. Via loopbaangesprekken ben ik bij de sociale sector uitgekomen en zo begonnen aan de opleiding van drie jaar als verpleegkundige. Nu werk ik al vijf jaar in het woonzorgcentrum De Wingerd in Leuven.
Voor mij was het ook een verrassing dat ik in de sociale sector terechtkwam, ik had daar eigenlijk niets mee. Het was ook al niet echt evident om te veranderen. We hadden drie kleine kinderen toen ik opnieuw ging studeren maar mijn vrouw heeft mij volop gesteund.

Ik heb echt het gevoel dat ik nu het verschil kan maken en echt iets kan betekenen voor andere mensen. Vroeger was dat veel minder, dan was mijn meerwaarde als verkoper toch wel beperkt. Nu is dat helemaal anders, hier word ik echt gewaardeerd. Natuurlijk, de auto, telefoon, computer van de zaak, dat valt allemaal weg, maar inhoudelijk komt er veel meer in de plaats. Ik heb nog geen seconde spijt gehad dat ik mijn hart heb gevolgd. We hebben onze levensstijl wat aangepast en ik heb veel meer voldoening dan vroeger.”

 

Sibylle Buys

39 jaar, woont in Lede
Voor: Juriste
Nu: Studente verpleegkunde

“Ik werkte tot vorig jaar als juriste op het notariaatskantoor van mijn vader. Na een burn-out heb ik beslist om mijn leven een totaal andere wending te geven en opnieuw te gaan studeren. Verpleegkunde was een logische keuze omdat ik dat altijd al heb willen doen.

Met mijn partner heb ik lange gesprekken gevoerd want het was natuurlijk ook financieel een grote stap terug. Hij staat er volledig achter en heeft mij aangemoedigd om de stap te zetten. Sinds september zit ik nu opnieuw op de schoolbanken van de hogeschool Odisee in Aalst, samen met achttienjarigen. Dat is even wennen. Ook opnieuw studeren is niet zo evident. Dat was lang geleden, het gaat wat trager maar in januari hadden we examens en ik was op alles geslaagd, dus dat zat goed. Ik heb al een stage achter de rug in het rusthuis en dat is enorm meegevallen. Ik heb daar heel erg van genoten, de mensen appreciëren ten zeerste wat je doet. Dat was in mijn vorig leven wel soms anders. Het feit dat ik mensen zal kunnen helpen geeft mij een zalig gevoel.”