Britse censors moeten tien uur lang kijken hoe verf droogt

Elke film die in het Verenigd Koninkrijk verschijnt, moet goedkeuring krijgen van het British Board of Film Classification (BBFC). Filmmakers moeten de censors bovendien betalen per minuut en de kosten lopen al snel op. Om dit proces op een ludieke manier aan te klagen, zette Charlie Lyne vorig jaar een Kickstarter op poten. 

Regisseurs die een film willen uitbrengen in het Verenigd Koninkrijk moeten dus eerst passeren langs het BBFC. Dat kan al snel een kostelijke zaak worden, aangezien de censors bovenop een initiële vergoeding van 101,5 pond (134 euro) per minuut nog eens 7,09 pond (9,3 euro) vragen. De goedkeuring van een doorsnee film kost zo al snel meer dan 700 pond, wat een onafhankelijke filmmakers een stevig bedrag is.



Charlie Lyne zamelde vorig jaar via Kickstarter geld in om ludiek te protesteren tegen deze procedure. Hij filmde veertien uur lang hoe witte verf droogde op een muur. Voor elke zeven pond die hij inzamelde, kon hij een extra minuut film naar de Britse censors sturen. De campagne haalde uiteindelijk 5,936 pond op, goed voor een film van tien uur en zeven minuten.

“Deze tien uren dienen als katalysator : mensen lezen erover en protesteren met me mee, mensen trekken de rol van het BBFC in twijfel of verdedigen de instelling juist. Het is belangrijk dat we hier over spreken”, aldus Lyne aan Mashable.

Vorig week bracht Lyne ‘Paint Drying’ binnen bij het BBFC, dat zijn taak plichtmatig vervulde. Twee werknemers bekeken de film op 25 en 26 januari. Door de lengte moest het proces uitgespreid worden over twee dagen. Dinsdagmiddag viel het verdict: ‘Paint Drying’ bevat geen kwalijk of aanstootgevend materiaal en mag door iedereen bekeken worden.

Mashable nam ook contact op met een woordvoerder van het BBFC. Hij bevestigde dat de censors niet terugschrokken om tien uur lang te kijken hoe verf droogt. “Inspecteurs verwerken dagelijks een erg brede waaier aan materiaal, dus deze film ergerde hen niet.”