Flying Horseman: “’s Nachts is liefde sterker voelbaar”

Bert Dockx is een man van veel muziekjes die zowel solo (Strand) als met Dans Dans en Flying Horseman een sterke identiteit weet neer te zetten. Na het al zeer geslaagde ‘City/Same City’ weet ‘Night Is Long’ een nog meer veelzijdig maar strakker groepsgeluid neer te zetten dat de luisteraar een betoverende geluidstrip aanbiedt.

Meer dan vroeger zijn de zes muzikanten op ‘Night Is Long’ versmolten tot één langoureus muzikaal lichaam. Dat de band als Flying Horseman en niet Horsemen door het leven gaat, wordt door de muziek bijzonder goed onderstreept.



Bert Dockx (zang en gitaar, foto boven midden): “Je groeit dichter naar elkaar toe door het vele spelen en de ervaring die je onderweg opdoet. We lopen elkanders deur zeker niet plat en zitten niet urenlang samen op café wanneer we niet aan het spelen of repeteren zijn. Maar de muziek schept onmiskenbaar een zeer sterke verbondenheid die je meer en meer hoort.”

Een groep is een boeiende psychologische testcase vol uiteenlopende karakters.

Dockx: “En dat is niet altijd even eenvoudig. Er zitten ex-koppels in de band en sommige muzikanten zijn er later bijgekomen. Je moet elkaar aftasten en zo je plaats verwerven binnen de groep. En we hebben allemaal een zeer uiteenlopende muzikale smaak. Wat ons wel verbindt, is het feit dat we naar muziek luisteren die zich buiten de mainstream afspeelt.”

Alfredo Bravo (drums, rechts onder): “We zijn zeker geen hippe mensen die de laatste trends volgen, mainstream of underground. (lacht) Voor een zeker hipstergehalte ben je hier aan het verkeerde adres.”

Hoe goed waren jullie voorbereid toen er moest opgenomen worden in de studio van producer Koen Gisen (componist, gitarist en wederhelft van An Pierlé, red.)?

Bert: “We hebben niet veel geld en weinig tijd. Dan kan je maar beter goed voorbereid aan het proces beginnen. We zitten samen in één ruimte bij Koen en dan voel je elkaar veel beter aan. Wat ons ook toelaat om bijvoorbeeld op ‘Night Is Long’ wat te improviseren. Elke take laat een zekere openheid en dat houdt het allemaal fris. Sommige nummers waren nog niet allemaal af, maar dan merk je achteraf dat de eerste opnametake de plaat heeft gehaald. Dat zegt iets over het onderlinge vertrouwen tussen de muzikanten. Een goed teken naar de toekomst toe. We hebben met Koen trouwens een deal dat hij zich vooral met de sound en de mix bezighoudt. We weten zelf al zeer goed welke richting we uitgaan. Zo bepalen we zelf de arrangementen en dat werkt goed.”

Een plaat als ‘Night Is Long’ moet een zeer organische, wat koortsachtige klank hebben om echt binnen te komen, niet?

Alfredo: “Ze moet je betoveren want anders zit je de rit van een uur niet uit. Het mag best een trip zijn. Het is niet eenvoudig om dit soort muziek goed te mixen. Er zitten zowel zachte als harde passages in en daartussen moet je een lijn kunnen trekken.”

Uit de titel spreekt ook een diep gewortelde liefde voor de schoonheid en betovering van de nacht.

Bert: “Het donkere van de nacht gaat hand in hand met de romantische schoonheid die ze uitstraalt. ’s Nachts wordt de liefde sterker voelbaar. De nacht is altijd een terugkerend thema. Ik slaap ook zeer slecht en daar heb je nog een link met de titel. Maar ‘Night Is Long’ is naar mijn mening zeker geen donkere plaat. (lacht) Flying Horseman is voor alle duidelijkheid geen gothic band.”

Door Dirk Fryns

Uit bij Unday/N.E.W.S.. Live te zien op 03/02 in de AB te Brussel.