Chvrches: “Ik laat niet graag de controle los”

Wie kiest voor het genre elektropop begeeft zich op glad ijs: origineel zijn is moeilijk en de concurrentie is moordend. Toch slaagde het Schotse trio Chvrches erin om tussen Europa, de VS en Japan een breed publiek warm te maken voor hun melodramatische synthpop. Met ‘Every Open Eye’ lanceerde de groep een tijdje geleden een tweede plaat, maar op kalmpjes hun lauweren rusten zit er niet in. «Wij werken kei hard. Lui zijn is arrogant», stelt frontvrouw Lauren Mayberry.

Het succesrecept van deze band oogt dan ook bedrieglijk eenvoudig: het is een mengeling van authenticiteit, hard werk en een gezonde dosis vastberadenheid. Na de release van hun eerste plaat ‘The bones of what you believe’ timmerde het trio geduldig aan de weg naar de top. Intussen wordt de Schotse groep vaak in één adem genoemd met popiconen als Taylor Swift en Ellie Goulding. Gelukkig houden ze zelf de beide voeten stevig op de grond. «Succes is leuk, maar het is niet de essentie», verduidelijkt Lauren Mayberry.



Wat is voor jullie als groep dan wel de essentie?

Iain Cook: «Oprechtheid. Ik weet dat dat melig klinkt, maar zonder oprechtheid kun je in mijn ogen geen goede muziek maken.»

Mayberry: «Onze muziek is ook echt een mengeling van onze drie persoonlijkheden. Als één van de drie bandleden zou wegvallen, zou Chvrches ophouden met bestaan. Het hart van Chvrches schuilt dus in de unieke dynamiek ontstaat wanneer we muziek maken.»

Is dat ook de reden waarom jullie je nog niet gewaagd hebben aan samenwerkingen met andere artiesten?

Mayberry: «Precies. Dit is nog maar onze tweede plaat en we waren nog volop op zoek naar onze eigen sound. Ik denk dat we die intussen gevonden hebben. Maar in de aanloop van deze plaat waren we daar gewoon nog niet klaar voor. Ik vreesde dat onze persoonlijkheid verloren zou gaan als we in zee zouden stappen met een andere zangers. En bovendien laat ik niet graag de controle los.»

Martin Doherty: «Onze platenmaatschappij is al gaan lopen met de rechten op onze muziek, dus ik vind het belangrijk om de intellectuele en creatieve kant in pacht te houden. (lacht) Na de release van deze plaat konden we zeggen dat we voor 100% achter elke beslissing stonden. Deze dit album is echt helemaal van ons.»

Mayberry: «Ik heb een hekel aan het sluiten van compromissen. Daarom probeer ik altijd zoveel mogelijk te vechten voor mijn creatieve vrijheid.»

Jullie muziek klinkt vrolijk en lichtvoetig, maar wie beter luistert, hoort ook veel melodrama. Een bewuste keuze?

Mayberry: «In mijn ogen is een kun je een album vergelijken met een mensenleven: er is nooit één bepaalde emotie die overal dominant is. Het is een eclectische mix van gevoelens die soms troosten, soms ontroeren en soms doen dansen.»

Cook: «Er zit veel tristesse in onze muziek, maar die proberen we te camoufleren met onze vrolijke producties. Muziek is voor ons in de eerste plaats een communicatiemiddel. Wij willen onze gevoelens overbrengen via onze muziek en zo reacties losweken bij het publiek.»

Doherty: «Die melodramatische vrolijkheid geeft onze muziek in mijn ogen ook meer diepte. Veel popmuziek is eendimensionaal. Wij proberen in onze muziek net dieper te graven dan in de meeste oppervlakkige nummers die je de hele dag op de radio hoort. Zelfs in onze meest vrolijke nummers zit altijd een donker randje.»

Mare Hotterbeekx

‘Every Open Eye’ is uit bij Universal.