Road to New York – Klaar voor de strijd? We zullen zien…

Mijn voorbereiding op de marathon loopt al op haar laatste beentjes. Acht weken lang heb ik minutieus mijn loopsessies en mijn gezonde evenwichtige maaltijden gepland. Maar ik heb ook een deel van mijn sociaal leven opgegeven en erop gelet voldoende te slapen. Met een duidelijk doel voor ogen: in de best mogelijke vorm zijn op zondag 1 november voor de 42,195 kilometer die me te wachten staan.

Het resultaat? Ik heb niet het gevoel dat ik echt een enorme vooruitgang heb geboekt noch dat ik sneller loop. Ook kom ik niet dagelijks fitter terug van mijn training en voel ik me niet sportiever dan acht weken geleden. De vraag is of ik klaar ben voor de race van zondag? Ja, toch wel. Want ook al heb ik zo mijn twijfels over de resultaten van mijn training, ik ben niet bang om aan de race van 42 kilometer te beginnen.



Ik heb zelfs de indruk dat de sleutel tot succes bij zo’n doel vooral het mentale is, het vermogen om urenlang de ene voet vóór de andere te zetten. Een aantal lopers, de ene al amateuristisch dan de andere, waarschuwde me dat het ook belangrijk is dat je je in staat moet voelen zo’n afstand te lopen zonder op te geven. Dit is zeker de belangrijkste bijdrage geweest aan deze voorbereiding: het mentale. Het valt nog te zien of dit voldoende zal zijn om de loodzware race uit te lopen. Het antwoord volgt zondag.

Grafiek Mare en Camille