Belle

Het waargebeurde ‘Belle’ vertelt zowat het omgekeerde verhaal van ‘12 Years a Slave’: een jong meisje wordt in het 18e-eeuwse Engeland gered van het slavenbestaan. Na de dood van haar zwarte moeder brengt haar blanke vader haar naar een rijke oom (Tom Wilkinson). Op diens weelderige landgoed groeit Dido (revelatie Gugu Mbatha-Raw) in alle rust op tot een echte aristocrate. Haar huidskleur blijft weliswaar een stigma – wanneer er gasten zijn, is Dido niet welkom aan tafel –, maar de royale erfenis van haar vader bevrijdt haar van een aantal verplichtingen, in een samenleving waar de sociale conventies even strak zijn als de korsetten. Daardoor kan Dido haar hart volgen in plaats van haar status, en werkt de film in een meeslepend crescendo toe naar een deugddoende romantische climax. Maar ‘Belle’ is meer dan mooi alleen: regisseuse Amma Asante koppelt de ontluikende liefde aan een politieke bewustwording. Een idealistische rechtenstudent (Sam Reid) opent Dido’s ogen voor het onrecht van slavernij en doet haar nadenken over haar eigen positie in de samenleving. Als mulat, maar ook als vrouw. De intelligentie van het scenario maakt je vergevingsgezind wanneer Asante een keer te veel de strijkers bovenhaalt, of haar personages al te nadrukkelijk hun gedachten laat uitspreken.

Aantal sterren: 3/5