Mad Max: Fury Road

Hoera, eindelijk nog eens een blockbuster waarin de helden zich niet verschuilen achter een cape of een vliegende pantser! Ok, Charlize Theron heeft een metalen arm, maar veel voordeel lijkt ze daar niet uit te halen. ‘Mad Max: Fury Road’ gaat voor rauwe, compromisloze en razend amusante actie. Doetjes als Iron Man en Captain America zouden het geen vijf minuten uithouden in dit bikkelharde knokfestijn van oude rot George Miller. Het is al zijn vierde ‘Mad Max’-film, en veruit de meest spectaculaire. Tom Hardy vervangt Mel Gibson als de ronddolende ex-politieagent Max Rockatansky. Als in een apocalyptische western begeleidt hij een voertuig met kostbare lading naar zijn bestemming, schietgrage wildemannen leggen hem en zijn passagiers onderweg het vuur aan de schenen. Een simpel verhaal, maar dat is net de grote sterkte van ‘Fury Road’. Terwijl Max en co door de roestkleurige woestenij denderen, kan je als kijker volledig focussen op het visuele vuurwerk dat Miller van het scherm doet spatten. ‘Mad Max: Fury Road’ is een gloeiend hete vuurbal van een film, een tornado van adembenemende en (grotendeels) ambachtelijke stunts – tegengif voor de tsunami aan wazige computereffecten die dezer dagen de bioscopen overspoelt. Geweldig ook hoe Miller de machopret van zijn eigen eightieshit nu countert met pure girl power: meer nog dan Max is legerleidster Furiosa (Theron) de ster van deze film. ‘Fury Road’ begint naar het einde wat te slepen, maar wanneer de motoren weer beginnen te ronken voor de furieuze finale, ben je dat zo weer vergeten. Dit is exact wat een blockbuster voor zestienplussers moet zijn: onverdunde, in motorolie en – echt waar – moedermelk gedrenkte fun.

Aantal sterren: 4/5