La Tête haute

‘La Tête haute’ wordt wel eens het Franse ‘Boyhood’ genoemd. Regisseuse Emmanuelle Bercot (‘Elle s’en va’) volgt net zoals Richard Linklater een jongen van zijn zesde tot zijn achttiende levensjaar. Maar waar Mason in ‘Boyhood’ relatief zorgeloos door het leven stapte, krijgt Malony (indrukwekkend debuut van Rod Paradot) heel wat meer obstakels voor de voeten geworpen. Zijn vader is nergens te bespeuren, en ook zijn moeder (Sara Forestier) is allesbehalve een modelmama. In de openingsscène, waar ze de kleine Malony bij de rechter (atypische vertolking van Catherine Deneuve) dumpt, wordt ze veelzeggend buiten beeld gehouden. Ligt haar ambigue houding aan de basis van Malony’s gedragsproblemen, of heeft de jongen ADHD? Ja, ook Xavier Dolans ‘Mommy’ is een evidente referentie, al heeft ‘La Tête haute’ nooit dezelfde emotionele impact. Bercot is vooral geïnteresseerd in hoe de staat de rol van falende ouders overneemt. De empathische rechter en de toegewijde opvoeder (Benoît Magimel) worden stilaan vervangmoeder en – vader. De film holt de grillen van Malony achterna: we gaan van misstap naar herkansing naar nieuwe teleurstelling. Bercot probeert de vicieuze (en op de duur repetitieve) cirkel te doorbreken met een hoopgevende romance, maar die voelt een stuk minder waarachtig dan de rest van deze doorleefde prent.

Aantal sterren: 2/5