Child 44

Als oorlogsheld werd Leo Demidov (Tom Hardy) door kameraad Stalin beloond met een mooi appartement en een hoge functie bij de geheime dienst. Een reeks brutale kindermoorden brengt zijn bevoorrechte positie in gevaar. Officieel bestaat er immers geen moord in het “paradijs” dat de Sovjet-Unie heet. Wie, zoals Leo, iets anders durft te beweren, riskeert ironisch genoeg zelf het hoekje om te gaan. ‘Child 44’ beschrijft aanvankelijk uitstekend de terreur van Stalins totalitaire regime, maar op de lange duur verrekt regisseur Daniel Espinosa (‘Safe House’) zich aan een te ambitieuze genrespagaat: het sociaalhistorische drama mengt niet goed met het nogal stereotiepe serial killer-onderzoek, de twee verhaalelementen drijven als olie en water boven mekaar. Scenarist Richard Price raakt te veel onderwerpen aan en eindigt op de koop toe met een sentimentele noot. Nog gruwelijker dan Stalin zijn overigens de vuistdikke Russische accenten die Tom Hardy, Gary Oldman, Noomi Rapace en co in de film hanteren. Je hoopt dat ze na een tijd minder belachelijk gaan klinken, maar dat doen ze niet.

Aantal sterren: 2/5