“Maatregelen tegen opwarming van de aarde voldoen niet aan wat nodig is om gevarenzone te ontlopen”

De geplande maatregelen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen, zullen volgens nieuw onderzoek niet voldoende zijn om de planeet te behoeden voor een wereldwijde temperatuursstijging van 2° Celsius.

De auteurs van de studie vragen de landen die deelnemen aan de klimaattop in Parijs om ambitieuzer te zijn in hun beloften voor de reductie van de kooldioxide en andere broeikasgassen waarvan wetenschappers ontdekt hebben dat ze grotendeels verantwoordelijk zijn voor de wereldwijde stijging van de gemiddelde temperatuur tijdens de afgelopen decennia.
In het rapport van het Grantham Research Institute en het Centre for Climate Change Economics and Policy aan de London School of Economics, wordt gesproken over ernstige tekortkomingen in wat landen beloofd hebben te zullen doen en wat er daadwerkelijk nodig is om de klimaatverandering tegen te gaan.
Volgens recente schattingen van de Verenigde Naties kan de stijging van de temperatuur een halt toegeroepen worden met een kans van 50 tot 66% als de jaarlijkse uitstoot van broeikasgassen stabiliseert tussen 32 en 44 miljard ton tegen 2030.
Het probleem is echter dat de Europese Unie, de Verenigde Staten en China tezamen al verantwoordelijk zijn voor 20.9 tot 22.3 miljard ton. Dat betekent dat de rest van de wereld minder dan 23 miljard ton mag uitstoten. Maar volgens het huidige en voorgenomen beleid zal de uitstoot van de rest van de wereld ongeveer 35 miljard ton zijn wat betekent dat de wereldwijde uitstoot op 57 miljard ton komt en dat is maar liefst 13 miljard ton teveel voor wat nodig is.
“Er is een kloof tussen wat landen willen doen en wat absoluut noodzakelijk is om de opwarming van de aarde te beperken tot niet meer dan 2° Celsius. Bijgevolg zullen verschillende landen moeten overwegen om hun ambities bij te sturen zodat het gat kleiner wordt,” zei Lord Stern, de voorzitter van het Grantham Research Institute.
“De ambities en maatregelen die op de top van Parijs in december overeengekomen zullen worden, zijn niet meer dan een cruciale eerste stap. Het is ook belangrijk dat landen toezeggingen maken die geloofwaardig en haalbaar zijn. Maar de omvang van de kloof tussen de huidige bedoelingen en de internationale doelstelling toont duidelijk dat de ambities groter moeten worden. We mogen Parijs niet beschouwen als een eenmalige kans om doelstellingen vast te stellen.”