NSZ vraagt videobeelden overvallen beter te verspreiden

Het NSZ pleit voor een publieke database met beelden van daders van winkeldiefstallen en andere criminele feiten. Volgens privacyexpert Jos Dumortier is dat geen goed idee.

Uit een navraag van het Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen (NSZ) bij 516 handelaars, blijkt dat zo’n 42% van hen beschikt over camerabeelden waarop de dader van criminele feiten, zoals een overval of vandalisme, te zien is. Van die handelaars bezorgd 55% de beelden aan de politie, 6% plaatst de videobeelden zelf online en 5% hangt affiches van de dader(s) op in zijn winkel. Het zelf verspreiden van beelden is echter niet toegelaten volgens de privacywet. Hoewel slechts weinig handelaars de beelden zelf verspreiden, vindt maar liefst 79% dat dat wel toegelaten zou moeten zijn.



Machteloos

«Veel handelaars zijn gefrustreerd omdat ze de camerabeelden wel aan de politie bezorgen, maar ze zien vervolgens dat die niet verspreid worden», legt Christine Mattheeuws van het NSZ uit. Ze benadrukt dat het niet aan de handelaars is om die beelden te verspreiden. «Wij zeggen duidelijk dat het aan de politie is om zulke beelden te verspreiden. We vragen daarom dat beelden van daders automatisch op een publiek toegankelijke website van de politie geplaatst worden. Die website kan dan doorzoekbaar zijn per sector of per regio. Zo kan een handelaar makkelijk opzoeken of een dader al elders actief was. Dat kan het onderzoek bevorderen, nu staat de politie vaak machteloos.» Mattheeuws benadrukt dat die beelden eerst door de politie gescreend moeten worden. «Het zou enkel gaan om beelden waar de dader duidelijk herkenbaar is en waarop het duidelijk is dat de verdachte een misdaad begaat, zodat de privacy van toevallige voorbijgangers niet in het gedrang komt.»

Volgens privacyexpert Jos Dumortier is een publiek toegankelijke beeldendatabank echter geen goed idee. «De politie kan een database met beelden van overvallen samenstellen, maar die publiek toegankelijk maken voor derden is een brug te ver. Het is de bedoeling dat zoiets de taak van de politie blijft, anders gaat iedereen politieagent spelen. De politie kan in het kader van een onderzoek beslissen om informatie, zoals beelden, vrij te geven. Maar automatisch foto’s verspreiden van mensen die niet veroordeeld zijn, is een vorm van verdachtmaking. Ook de politie is gebonden aan regels bij het verspreiden van videobeelden. Ze moeten kunnen aantonen dat het een noodzakelijke stap is, dat er geen alternatieven zijn die minder ingrijpen in het leven van die mensen.»

(jm)