Is het glas voor een hond halfvol of halfleeg?

Honden lijken vrolijke en gelukkige huisdieren te zijn dus je verwacht dat ze ook een optimistische kijk op het leven zouden hebben. Maar onderzoek van de Universiteit van Sydney toont aan dat sommige hondenrassen een eerder pessimistische kijk hebben.

Voor het experiment werden honden twee verschillende klanken geleerd. Ze kregen melk bij de ene en water bij de andere klank. Zodra de hond het onderscheid had geleerd, kregen ze verschillende tonen te horen waardoor ze niet meteen wisten welke beloning zou volgen.

Sommige honden verwachtten goede dingen en zij werden de optimistische honden. Een zeer optimistische hond verwachtte zelfs melk bij de toon die dichter bij de toon met het water lag. “Van de honden die we getest hebben waren er meer optimistisch dan pessimistisch, maar het is nog te vroeg om te zeggen of dat waar is voor de algemene hondenpopulatie,” legt Dr Starling uit.

Een hond met een optimistisch karakter verwacht dat er meer goede dan slechte dingen gebeuren. Ze nemen risico’s om een beloning te krijgen. Ze laten zich niet snel uit hun lood slaan als dingen niet lopen zoals ze willen.

Honden met een pessimistische persoonlijkheid verwachten vaker slechte zaken. Dat maakt hen voorzichtig en dus mijden ze risico’s. Ze geven gemakkelijker op en hebben extra aanmoediging nodig om nieuwe dingen te proberen.

“Pessimistische honden zeuren sneller en vermijden het herhalen van werkzaamheden als ze geen progressie maken. Optimistische honden blijven proberen tot een bepaalde handeling volledig lukt,” vertelt Dr Starling.

“Dit onderzoek kan hondentrainers helpen als ze werken met bepaalde honden die niet snel progressie maken.”

“Bovendien heeft het onderzoek het potentieel om het dierenwelzijn volledig te veranderenAls we weten hoe optimistisch of pessimistisch een dier gewoonlijk is, is het mogelijk om veranderingen in dat optimisme waar te nemen waardoor we kunnen uitzoeken wat er in de omgeving van de hond veranderde. In wezen kunnen we vragen hoe een hond zich voelt en we gaan ook eindelijk een vorm van een antwoord kunnen krijgen,” jubelt Dr Starling.