“Het is een grote eer dat Godzilla je stad vernielt”

De laatste nieuwe editie van de reeks monsterfilms rond Godzilla is nu uit op dvd en blu-ray. Ter gelegenheid van die release brengen we je een interview met Gareth Edwards, de regisseur van Godzilla. Voordat hij Godzilla regisseerde maakt deze redelijk onbekende regisseur Monsters, een film die hij zelf schreef, regisseerde en waarvoor hij alle special effects zelf maakte. Ondanks zijn relatief kleine palmares wist hij dus wel waar hij aan toe was.

Hoe heb je de balans gezocht tussen de klassieke look van Godzilla en een Godzilla die de kijkers de dag van vandaag de stuipen op het lijf moet jagen?

“We zeiden tegen de ontwerpers dat ze moesten vasthouden aan het basisconcept van Godzilla maar dat ze hem ook een update geven. Ze moesten zich inbeelden dat Godzilla een echt wezen was, dat zestig jaar geleden echt bestond. Dat hij uit de oceaan oprees en dat mensen in Japan hem zagen maar geen foto’s namen. In plaats daarvan liepen ze gillend naar de Toho Studio’s, die de originele Godzillafilms maakten, en beschreven ze Godzilla aan hen. Op basis van die beschrijving maakten de mensen van Toho dan de bekende films.

In onze film wilden we dat mensen dat oorspronkelijke dier kunnen zien en dan zelf de correlatie kunnen maken: “Oh, ik snap hoe ze vanuit die fictieve beschrijving uiteindelijk een kerel in een pak hebben gestoken voor de films.” Van dat vertrekpunt hadden we heel wat artiestieke vrijheid om Godzilla modern en een beetje ‘realistischer’ te maken. Ik wou vooral de vormen verfijnen: meer agressieve lijnen in het gezicht en een rechter silhouet zodat Godzilla er woester uitziet.”

Wat kan je ons vertellen over de cast? Als je de namen van de acteurs ziet en niet weet dat er een gigantisch monster in meespeelt, zou je denken dat dit een arthouse film is.

“Dat was de bedoeling. Om eerlijk te zijn was er een beetje twijfel bij elke acteur die meewerkte aan deze film omdat een film rond Godzilla een grote flop kan zijn.

Als ik naar de cv’s van veel acteurs kijk, krijg ik de indruk dat ze persoonlijke projecten afwisselen met commerciële films, die veel geld in het laatje brengen. Ik vroeg van elke acteur om Godzilla te behandelen als een persoonlijk project en niet als een ‘popcornfilm’. We hadden acteerprestaties nodig die van hetzelfde niveau zijn als die in een drama.

Ze reageerden daar bijzonder goed op. Wanneer ze het script lazen en zagen dat er emotie inzat en dat het niet een simpele monsterfilm was, wilden ze allemaal meteen meewerken.”

Hoe bepaalde je welke stad Godzilla zou vernietigen?

“Met Godzilla brengen we een Japans icoon naar Amerika. Als we nadachten over de reis die Godzilla zou afleggen in de film, besloten we dat het belangrijk is dat alles in Japan start. De film begint dus in Azië en eindigt in Amerika.

Als je die reis maakt, ga je door de Grote Oceaan en arriveer je op de westkust van Amerika. Daar heb je Los Angeles en andere grote steden als San Francisco. Ik wou een stad die een relatie heeft met de oceaan. Ik voelde dat de Bay Area van San Francisco perfect was om iets groot uit de oceaan te laten verschijnen, gewoon omdat er zoveel gebouwen en bruggen zijn. Als Godzilla in Los Angeles boven water zou komen zou hij op het strand stappen en meteen daarna in de stad staan.

San Francisco was dus de leukste speeltuin voor vernietiging, zonder de inwoners te willen beledigen. Ik zou het zelfs een grote eer vinden dat Godzilla je stad vernielt.”

Je bekeek 28 Tohofilms voordat je aan Godzilla begon. Zijn er die je meer inspireerden dan anderen?

“De belangrijkste Godzillafilm voor mij was de originele, zwartwitfilm uit 1954. Voor veel mensen die Godzilla niet kennen of opgroeiden met meer kindvriendelijke versies is de originele film een grote verrassing omdat het een serieuze metafoor is voor de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki. Als de Japanners een gewone film over de atoombommen mochten maken, hadden ze dat waarschijnlijk gedaan maar na de Tweede Wereldoorlog was er veel censuur vanuit het westen. Japan mocht geen films maken over de Tweede Wereldoorlog of over hun oorlogservaringen dus maakten ze een monsterfilm met een boodschap.”

Hoe hebben jullie Godzilla op het scherm gebracht? Werd hij volledig geanimeerd of kwam er ook motion capture (een techniek waarbij er lichtjes op een acteur geplakt worden, die door middel van een aantal sensoren worden omgezet naar animatie) aan te pas?

“Het was voornamelijk animatie maar tegen het einde van de opnames hebben we samengewerkt met Andy Serkis (bekend als Gollem uit Lord of the Rings) en zijn team.Zo gebruikten we motion capture omdat dat het snelste resultaten oplevert maar het grootste deel bestaat uit keyframe animatie.

In het begin keken we veel naar natuurdocumentaires en wou ik dat de monsters dierlijk gedrag vertonen. Het probleem bij die documentaires is dat je vaak niet weet welke emoties er spelen bij de dieren, daarom is er altijd een verteller. Omdat we niet met een verteller kunnen werken, riepen we Andy erbij voor de menselijke toets. Met motion capture als referentie gaat het animatiewerk een pak sneller. Dat was nodig want we kampten met een tijdstekort tegen het einde van de opnames.”