Zweedse vader legt uit waarom hij zijn kinderen die geobsedeerd waren door oorlogsspelletjes, meenam naar echt oorlogsgebied

Een Zweedse vader nam zijn twee jonge zonen, die fans zijn van oorlogsspelletjes als Call of Duty, naar Israël en Syrië om hen te leren over de harde realiteit van de oorlog en om de verwoestingen die vuurwapens echt veroorzaken te zien.

Carl-Magnus Helgegren is een Zweeds journalist, universitair docent en de vader van twee zonen, Leo (11) en Frank (10). De heer Helgegren vertelde aan MailOnline dat hij werd geïnspireerd om zijn zonen naar oorlogsgebied te nemen toen ze aan het diner vroegen of ze de nieuwste shooter mochten kopen en hij raakte bezorgd dat ze de impact van oorlog niet begrepen.



“Ik vroeg ze wat ze zo fantastisch vonden aan het spelletje en ze antwoordden dat ze het schieten en de wapens cool vonden. Ik besefte toen dat als ik niet ingreep ze mij niet zouden kunnen vertellen van welke boom een eikenblad was als ik ze het toonde maar ze mij wel alles konden vertellen over de AK-47 of een MP5 als ik hen dat wapen laat zien.”

Helgegren4
Een scène uit de videogame Call of Duty

Helgegren besloot om een weddenschap aan te gaan met zijn zonen. “Als ze nadat ze een gebied geteisterd door oorlog en spanningen hadden bezocht, nog zin hadden om een oorlogsspel te spelen dan zou ik het voor hen kopen bij onze terugkeer.”

“Ik wilde dat ze de negatieve effecten van oorlog zouden zien en dat ze leerden dat er veel meer is dan alleen wapens en kanonnen. De getroffen mensen zijn om te beginnen iemands vader of moeder, broer of zus.”

Helgegren2

Ze bezochten een vluchtelingenkamp waar ze een jongen tegenkwamen die was neergeschoten met rubberen kogels. De jongen zat in een rolstoel want de kogels hadden zijn wervelkolom beschadigd. Helgegren legde het uit aan zijn zonen door te zeggen: “Geen voetbaltraining meer.”

Helgegren

“Dit is iets wat je in een spel niet ziet, maar dit is wel waar al die wapens voor gebruikt kunnen worden.”

“Ik geloof niet in de normalisering van geweren. Ik geloof niet in een wereld waar wapens evenveel gebruikt worden als bloempotten dus waarom zouden mijn kinderen enkele uren per dag blootgesteld moeten worden aan wapens en geweld?”

De drastische aanpak van Helgegren heeft wel effect gehad. “Bij terugkeer vertelden mijn zonen mij dat ze geen oorlogsspel meer wilden hebben en dat ze geschokt waren door de recente gevechten in de regio.”

“Niet iedereen hoeft naar het Midden-Oosten te reizen om zijn kinderen over oorlogsspelletjes te leren, maar we moeten wel stoppen met het normaliseren van geweren en andere wapens binnen onze samenleving,” besluit Helgegren