Een duikpak met de capaciteiten van een onderzeeër

Het zeseneenhalve meter hoge, 240 kilo wegende pak uit aluminium ziet eruit als iets uit een actiefilm. In werkelijkheid heeft het een heel ander en meer intrigerend doel. Deze zomer zullen wetenschappers gebruik maken van het pak, dat bekend staat als de Exosuit, en tot maximaal 1.000 meter kan duiken in de oceaan met als doel het verzamelen en bestuderen van bioluminescente  vis. Op zulke extreme dieptes, waar bijna geen licht is, gedijen er verschillende soorten mysterieuze, gloeiende vissen. Dankzij de Exosuit zullen wetenschappers deze vissen kunnen observeren als nooit tevoren.

De Exosuit zelf is het laatste snufje op het gebied van atmosferische duiksystemen. Het pak beschermt de duiker tegen de grote druk op extreme dieptes. De duiker zal zelfs geen drukverschil merken, want hij zal dezelfde druk ervaren als u nu ervaart en hij moet niet meer langs de decompressiekamer na zijn duikbeurt.

US-SCIENCE-MARINE-EXOSUIT

Duikpakken als de Exosuit bestaan al honderden jaren, maar ze leken meer op een Big Daddy uit Bioshock dan op een veilig duikpak voor extreme dieptes. De Exosuit laat de duiker toe op een veilige manier tot extreme dieptes te duiken en nauwkeurig bewegen. Vooral de mogelijkheid tot precies bewegen zal belangrijk zijn om onderzoek te kunnen doen naar diepzeevissen.

Wetenschappers onder leiding van John Sparks, een curator van het AMNH, hopen de vreemde bioluminescente vis die chemische reacties gebruikt om verschillende lichtpatronen uit te zenden, te observeren. Volgens Sparks is de vraag hoe de vis de diversiteit onderhoudt in deze donkere uitgestrektheid van de oceaan, waar er geen fysieke barrières zijn om kruisingen te voorkomen. Hij gelooft dat de unieke light displays geholpen heeft om soorten ervan te weerhouden te kruisen in de tijd. “Als we beelden van de unieke knipperende patronen kunnen bekomen voor de verschillende soorten, dan weten we dat ze met behulp van dit licht communiceren met elkaar,” vertelde Sparks aan verslaggevers bij de AMNH evenement.

“We voelen ons alsof we op de maan wandelen, want er zijn maar een handvol studies over deze soorten en we hebben nu eindelijk de mogelijkheid om verder onderzoek te doen naar de geheimen uit de diepzee”, besluit Sparks.