Stef Kamil Carlens: "Ik heb deze plaat drie keer opnieuw gemaakt"

De acht songs op ‘Stuck In The Status Quo’ hebben jarenlang kunnen rijpen in de geest van Stef Kamil Carlens. Deze pure liedjesplaat combineert een unieke groove, met een gezonde portie soul en een sterk ritmisch gevoel.

“Ik ben zeker niet elke dag met deze soloplaat bezig geweest”, steekt Stef Kamil Carlens van wal. “Ik heb veel in opdracht gewerkt en met Zita Swoon Group een aantal theatervoorstellingen gespeeld. Maar ondertussen kregen die nummers de tijd die ze nodig hadden om te groeien. Ik wilde ook echt iets alleen doen en vooral op mijn eigen oordeel vertrouwen.”

Maar je hebt de plaat wel drie keer opnieuw gemaakt. Waarom was dat nodig?

“Sommige songs zweven lang door je geest en de beste blijven aankloppen tot je de deur echt opendoet en ze de kans geeft om zich te ontwikkelen. Je kan stellen dat ik de laatste drie jaar intenser ben bezig geweest met de songs die nu op ‘Stuck In The Status Quo’ staan. En drie jaar voor acht songs mag dan al zeer lang klinken, maar ik heb de plaat inderdaad drie keer opnieuw gemaakt. Op een gegeven moment begin je toch te twijfelen en wil je wat afstand nemen. Ik heb alle songs ook door een groep laten spelen om ze weer tot leven te wekken en heb de hulp ingeroepen van Jo Francken om me productioneel te adviseren. Drie songs uit de sessies met Jo zijn er overgebleven, de andere vijf komen uit de eerste sessies.”

“Twijfel is mijn wapen tegen arrogantie”

Had je een soort ‘overschot’ aan nummers na al die jaren?

“Nee. Het ging steeds om deze acht liedjes, want ik wist dat ze goed waren. Enkel over de inkleuring, het opnemen en uitwerking had ik twijfels. Alles klinkt uiteindelijk zeer organisch terwijl het één grote puzzel is geweest om alles op zijn plaats te krijgen. Ook de teksten moesten goed zitten. Ik werk er lang en nauwgezet aan tot elk détail klopt. Een goede tekst ligt voor mij goed in de mond en ademt tegelijkertijd een zekere poëzie.”

En mag ook ergens over gaan, zo getuigt de eerste single ‘The Journey Will Be Long’.

“Wanneer je om je heen kijkt, merk je hoe plat populisme alles overneemt. Trump, Le Pen, Wilders, de Brexit, het ontkennen van de klimaatverandering… alle nuance is zoek. Dat blind vertrouwen in politici die een devote aanhang creëren met een negatieve boodschap baart me zorgen. Ik blijf hopen dat we streven naar een betere wereld, maar de titel van de plaat maakt duidelijk dat de realiteit anders is. Je beseft dat je machteloos bent binnen dat groter geheel der dingen. Je leert het aanvaarden, maar dat wil niet zeggen dat je moet berusten. Hoop blijft een sleutelwoord in wat ik doe, maar wel ontdaan van alle naïviteit die je blind maakt voor wat er gebeurt. Bedenk maar eens wat er zal gebeuren als de klimaatverandering zich echt ongenadig doorzet.”

‘Stuck In The Status Quo’ is een echte verhalenplaat geworden.

“In mijn geest was de tijd er meer dan rijp voor. Met Zita Swoon Group draaide de laatste jaren alles om een interactie met andere disciplines. Dans, theater, beeldende kunst, film, fotografie… het zijn allemaal zaken die me nog steeds enorm boeien en creatief voeden. Maar ik miste het instant plezier en die heerlijke voldoening van het schrijven van een popsong. Je gaat zitten met je gitaar, je speelt enkele akkoorden, je bouwt verder op een verhaal dat ergens in je hoofd zit en je zoekt naar een mooie melodie om het geheel in te verpakken. Songschrijven is een zeer directe discipline. Je kan je meteen in een bepaalde sfeer verplaatsen.”

Je hebt ondertussen al een zeer veelzijdig parcours afgelegd als songschrijver en muzikant. Zorgt de betere beheersing van het vak voor meer rust in je hoofd of blijft twijfel de brandstof die de machine laat rollen?

 

“Je blijft de zaken in vraag stellen, want anders schakel je over op automatische piloot. En twijfel heb je nodig want anders loert overschatting of zelfingenomenheid om de hoek. Maar ik ben niet het soort twijfelaar dat geblokkeerd in de zetel gaat zitten en hoopt dat er ergens een frisse wind zal waaien. Ik doe het dan gewoon opnieuw. Ik probeer verschillende versies van een song uit, maar heb na vijf versies geen enkel probleem om terug te keren naar de eerste wanneer blijkt dat die het beste werkt. Op die manier zorgt twijfel voor een waaier aan keuzes. (lachend) Omschrijf me maar als een ‘doe-twijfelaar’. Maar ik heb wel het gevoel dat ik mijn vak de laatste tien jaar beter en beter beheers. Een writer’s block is niet aan mij besteed.”

‘Empty World’ is een mooi eerbetoon aan Yasmine geworden.

“Haar dood heeft me echt geraakt. Ik kon maar niet verstaan hoe zo’n mooie, jonge en talentvolle vrouw uit het leven wilde stappen. Je voelde dat haar beste werk nog moest komen en ze veel dichter bij de muziek kwam die ze ook zelf wilde maken. De dood hoort nu eenmaal bij het leven, maar dit was van een andere orde.”

Dirk Fryns

Stef Kamil Carlens speelt op 06/05 in de AB te Brussel.