Katie Melua komt met soundtrack voor de winter

Katie Melua
Foto R.V.

Toen ze elf jaar geleden ‘negen miljoen fietsen’ in Peking linkte aan de liefde voor één persoon opende Katie Melua de poort naar wereldwijd succes. Daardoor kan ze nu nog haar eigen parcours uittekenen. Zoals het uitbrengen van een winterplaat met een 24-koppig vrouwenkoor uit Georgië.

Voor alle duidelijkheid: ‘In Winter’ is geen kerstplaat.

Katie Melua: “Het is een album dat je kan spelen tijdens de kerstperiode, maar wie een typische kerstplaat verwacht is eraan voor de moeite. Eigenlijk hoop ik met deze plaat warmte te brengen tijdens koude dagen. Het is een periode waarin je denkt aan familie en vrienden en er tijd is voor het omarmen van bepaalde tradities. Daar kan ‘In Winter’ een prima soundtrack voor zijn.”

Wat was de trigger voor dit album?

“Twee jaar geleden hoorde ik voor de eerste keer het Gori Vrouwenkoor. Ik werd omvergeblazen door de subtiele kracht van de stemmen en de haast poëtische harmonieën die ze tot stand brengen. Ik stond perplex door de manier waarop ze zich zo lang en loepzuiver kunnen focussen op één bepaalde noot. Ik belde mijn co-producer Adam ‘Cecil’ Barlett op en amper een jaar later waren we samen een tijdelijke opnamestudio aan het bouwen in het cultureel centrum van Gori. Daar bestaat nu eenmaal geen goede opnamestudio.”

Dat heeft er wel voor gezorgd dat de sound zeer warm klinkt. In een ‘state of the art studio’ zou elk organisch klinkend kantje hebben moeten vechten om te overleven.

“Het doet me veel plezier dat je de klank mooi vindt. Ik wilde voldoende kleur en warmte in de nummers stoppen en dan moet je een omgeving creëren die zoiets toelaat. Naast het cultureel centrum is er een speeltuin voor kinderen. Als je goed luistert, hoor je op de achtergrond kinderen spelen. Ik ben blij dat ik op deze manier heb kunnen werken en dat mijn succes uit het verleden dit ook toelaat. Het zou helemaal anders zijn mocht ik een beginnende zangeres en songschrijfster zijn. Ik heb het geluk gehad te kunnen doorbreken toen de muziekindustrie nog een sterke ruggengraat had.”

“Ik wil geen oogkleppen opzetten”

Je hebt het album zowel in cd- als vinylversie uitgegeven. Geloof je nog steeds in de kracht van een fysiek album?

“Absoluut. Ik wil geen oogkleppen opzetten voor de huidige technologie en hoe het onze manier van luisteren heeft veranderd. Ik wil gewoon een extra laag aanbieden. Een album is veel meer dan een collectie songs. Ik creëer een samenhang en een visie die mensen meeneemt op een reis. Voor dat extra laagje heb je naar mijn mening de juiste visuele ondersteuning nodig. Ik was op zoek naar een beeldend kunstenaar die de sfeer van de songs kon visualiseren. Op een dag stootte ik in mijn favoriete boekenwinkel op een mooi uitgegeven versie van ‘De Notenkraker’. De cover trok me meteen aan en ik ging op zoek naar de man achter de tekening. Zo kwam ik bij Niroot Puttapipat terecht en gelukkig wilde hij mee aan boord komen. Naast de cover heeft hij ook illustraties gemaakt bij enkele songs waardoor alles mooi op zijn plaats viel.”

Word je tijdens je huidige tournee ook vergezeld door het koor?

“Het voltallige koor staat mee op het podium waardoor je een zeer volle, rijke en fascinerende klank krijgt. Ik heb voor dit album enkele nieuwe songs geschreven, maar moest wel rekening houden met de beperkingen die het werken met zoveel stemmen oplegt. Daar heb ik Bob Chillcott voor ingeschakeld. Hij is een wereldwijd gerenommeerde arrangeur voor koren die weet hoe je 24 stemmen de beste positie kan geven in een groter geheel. En het is bijzonder leuk om met de hulp van een koor je eigen songs van een ander leven te voorzien.”

Naast enkele eigen songs en bewerkingen van traditionals breng je ook een cover van Joni Mitchell’s ‘River’.

“Een fantastisch nummer. Ze schreef het als een kerstfolksong met een melodie die verwijst naar ‘Jingle Bells’. Eigenlijk gaat het over een relatiebreuk. Zij zit in California waar het warm is, terwijl er in andere delen van de wereld dennenbomen worden gehakt en rendieren in beeld verschijnen. Joni is de moeder van alle songschrijfsters en kon hier niet ontbreken.”

Dirk Fryns

Recensie ‘In Winter’ van Katie Melua: 3/5 sterren

Katie Melua
Foto R.V.

Met ‘In Winter’ grijpt Katie Melua terug naar haar Georgische roots door samen te werken met een 24-koppig vrouwenkoor, maar let ze wel op voldoende instapmogelijkheden voor westerse oren.

Met enkele zelfgeschreven songs, een geslaagde cover van Joni Mitchell’s ‘River’ en bewerkingen van traditionals levert ze een organisch klinkend album af dat koude winterdagen kan verwarmen, zonder de kerstsfeer er al te dik op te leggen.

Gewoontegetrouw blijft alles afgestemd op een groot publiek, maar je hoort dat er met veel liefde en toewijding aan ‘In Winter’ is gewerkt. Dankzij de visuele meerwaarde rond de songs is het tevens een pleidooi voor de heropwaardering van het fysieke album.

(df)