Daarom begin je te kirren bij babydiertjes

Foto’s van kittens, puppy’s, biggetjes gaan meestal gepaard met kreetjes en mensen die luid “ooooh” roepen. We kunnen geen genoeg krijgen van de jonge diertjes, en daar is een wetenschappelijke verklaring voor. 

Kleine babydieren zien er uiteraard enorm snoezig uit: hun kopje is vaak groot in vergelijking met de rest van hun lijf, ze hebben grote ogen, kleine neuzen, grote voorhoofden en dikke, knijpbare wangen. Alsof dat nog niet genoeg is, gedragen ze zich ook speels, onderzoekend en nieuwsgierig.

Eigenlijk zijn dat net de kenmerken die menselijke baby’s ook hebben. Ook al vind je een baby misschien niet schattig, je bent toch biologisch geprogrammeerd om ze te willen vasthouden en beschermen. Hoe meer de dieren menselijke trekjes vertonen, des te liever we ze vinden. Denk maar aan een panda die gaapt of konijntjes die net wakker worden uit hun dutje. Net daarom vinden vrouwen babydieren nog net iets schattiger dan mannen, omdat hun ouderinstinct nog wat sterker is.

Foto Flickr / P. Reynolds