Wolven maken gebruik van dialecten

Niet alleen de Limburger, West-Vlaming en Antwerpenaar hanteren een uitgesproken dialect. Een onderzoek naar het gehuil van wolven toont aan dat ook deze dieren gebruik maken van dialecten. En daar kunnen wij nog heel wat van leren.

De universiteit van Cambridge leidde het grootste onderzoek ooit naar het gehuil van wolven. Voor het eerst werd zelfs gebruik gemaakt van algoritmes op computers die een analyse maakten van het gehuil. Onderzoekers konden meer dan 2000 verschillende soorten gehuil onderscheiden bij 13 soorten wolven.

Het onderzoek leerde ons ook dat er tussen sommige soorten wolven, zoals de coyote en de rode wolf bijvoorbeeld, grote gelijkenissen bestaan qua ‘woordenschat’ van het gehuil. Wanneer een coyote en een rode wolf met elkaar in contact proberen te komen, zouden ze een soort van dialect hanteren. Dit verklaart ook meteen waarom deze twee wolven graag met elkaar paren. Het hanteren van een dialect in het dierenrijk zien de onderzoekers dan ook als een overlevingsmechanisme om zich voort te planten.

De mens

Ook voor de mens kan dit onderzoek een openbarig zijn. Als wolven al duizenden jaren met mekaar communiceren aan de hand van dialecten, kan dit een licht werpen op de vroegste evoluties in onze taal. Volgens doctor Arik Kershenbaum die het onderzoek leidde, kunnen deze dieren ons nog veel leren in verband met onze eigen taal. “Door onderzoek naar dieren die sociaal en gedragsmatig verwant zijn met de mens, kunnen we de evoluties in onze eigen taal blootleggen,” aldus Kershenbaum.